fot. www.sxc.hu
PROPOZYCJA TWÓRCZEJ, PLASTYCZNEJ ZABAWY RODZINNEJ DLA DZIECI W DOWOLNYM WIEKU.
- Zabawa może być przeprowadzana w gronie rodzinnym, gdzie są małe dzieci (wiek przedszkolny, wczesnoszkolny), jak i starsze (powyżej 9 roku życia, potrafiące skonkretyzować swoje myśli i wyobrażenia w formie plastycznej).
- Zabawa nazywa się „Historie pięknych rzeczy” i może być przeprowadzona w formie plastycznej (rysunkowej) lub opisowej (opowiedzenie historyjki lub jej zapisanie).
- Znajdujemy w domu swoim, przyjaciół, dalszej rodziny rzeczy/przedmioty, które z jakiegoś względu wydają się nam ciekawe, niecodzienne, zagadkowe w swoim kształcie, kolorze, fakturze, o nieznanym przeznaczeniu, lub bardzo stare, podniszczone, nie spełniające już swojej funkcji.
- Wręczamy wybrany przedmiot (uznany za piękny) grupom (np. tata z córką, mama z synem-ilość osób w grupie dowolna), przydzielamy brystole A2 i prosimy o wymyślenie nadzwyczajnej historii wybranego przedmiotu, skąd się wziął, kto się nim posługiwał, do czego mógł służyć, lub dopiero będzie służyć. Nie zapominamy o wartościach estetycznych: formie, kolorystyce, proporcjach, ewentualnych zdobieniach. Historię wymyśloną przez daną grupę rysujemy na kartonie-może to być forma komiksu (kilka rysunków), może być jedna ilustracja prezentująca dany przedmiot w kontekście jego dziejów, wykorzystania itp. Historyjkę można zapisać, opowiedzieć pokazując wszystkim wykonaną ilustrację.
- Technika wykonania pracy może być dowolna, ale wcześniej ustalona przez członków rodziny i zależna od wieku dzieci (młodsze chętnie posłużą się pastelami, mazakami, rozcieraną plasteliną, kolorową wydzieranką; starsze dzieci mogą wykorzystać kolorowe tusze, węgiel, akwarele, wykonać collage). Istotne, aby rodzice pełnili tu funkcję wspierającą, uzupełniającą, a dzieci były głównymi inicjatorami historyjki i wykonawcami pracy.
- Tego typu praca spełnia ogólne cele rozwojowe, integruje rodzinę, jednocześnie stymuluje rozwój wyobraźni dzieci, uwrażliwia na kolorystykę, formę, kształci zmysł obserwacji, doskonali analizę, poszerza zakres słownictwa i znajomość technik plastycznych. Pozwala na dowolny wybór środków wyrazu plastycznego.
- Rodzice w trakcie realizacji takiej pracy (oglądania przedmiotu, wymyślania historyjki, realizacji pracy plastycznej) mają szansę poznać możliwości twórcze swoich dzieci, ich sposób myślenia, zachowania w trakcie procesu twórczego, na co nie zawsze jest czas i okazja (przeważnie oglądają dzieła swoich dzieci skończone, nie uczestniczą w ich powstawaniu). Podobnie z dziećmi – mają okazję poznać lepiej swoich rodziców, ich wyobraźnię, pomysłowość, współtworzyć razem historyjki, razem rysować, lepić, malować.
